ထုိေက်ာင္းတြင္ သီလရွင္အားလုံးသည္ အပတ္စဥ္ ဥပုသ္ေန႔တုိင္း တစ္ေနကုန္ ဆြမ္းမစားပဲ ဥပုသ္ေစာင့္ၾကသည္။ အဆာမခံႏုိင္ေသာ သီလရွင္တစ္ပါးသည္ ဥပုသ္ေန႔တုိင္းတြင္ ဆြမ္းက်န္ မ်ားကုိ ဖြက္ထားၿပီး ဆြမ္းခုိးစားတတ္သည္။ တစ္ခါေသာ ဥပုသ္ေန႔တြင္ အျခားသီလရွင္ တစ္ပါးက သူဖြက္ထားေသာ ဆြမ္းေတြကုိ ခုိးစားေနတာျမင္ေတာ့ အလြန္ေဒါသထြက္ သြားသည္။ သူဖြက္ထားေသာဆြမ္းကုိ ခုိးစားေနေသာ ထုိသီလရွင္အား ရန္မေတြ႔ပဲလဲ မေနႏုိင္။ ဥပုသ္ေန႔တုိင္း သူဆြမ္းခုိးစားေနတာကုိ အျခားသီလရွင္ေတြ သိသြားမွာလဲ ေၾကာက္ ေသာေၾကာင့္ ျခင္ေထာင္သံျဖင့္ ရန္ေတြ႔လုိက္ပုံကေတာ့...
“ေအာင္မာ.. ဆရာေလးက ငါ့အ၀ွာေတြကုိ အ၀ွာျပဳေနတယ္ေပါ့ေလ.. ငါက အ၀ွာျပဳေနၾကမလုိ႔ အ၀ွာျပဳဘုိ႔ ခ်န္ထားတာ၊ ငါ့လုိ အ၀ွာျပဳခ်င္ရင္ မနက္ကတည္းက အ၀ွာျပဳထားေပါ့။ အခုေတာ့ ငါအ၀ွာျပဳမယ့္ဟာေတြ သူက အ၀ွာျပဳလုိက္ေတာ့ ငါ့အတြက္ အ၀ွာျပဳစရာမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ ငါ့အ၀ွာေတြေတာ့ ကုန္ပါၿပီ …”
ဟူေလသတည္း…။ ။




